Wpływ krzemu na jakość powłok cynkowych

Wszystkie rodzaje stali przedstawione w DIN 17100 oraz PN-88/H-84020 i PN-86/H-84018 można ocynkować ogniowo. Jakość uzyskiwanych powłok cynkowych ( połysk, gładkość, grubość, przyczepność itp.) jest na nich różna i zależy od składu chemicznego; w szczególności od zawartości węgla (C), fosforu (U) i krzemu (Si). Zawartość węgla i krzemu w stali nie powinna przekraczać łącznie 0,5%. Zdarza się, że w stalach zawierających krzem, reakcja żelazo - cynk przebiegnie szczególnie silnie i udział stopu żelazowo-cynkowego w powłoce cynkowej będzie wyższy niż normalnie. W skrajnym przypadku, powłoka cynkowa może składać się całkowicie ze stopu żelazowo-cynkowego. Zjawisko to (tzw. Efekt Sandelina) obserwuje się zwłaszcza przy zawartości krzemu od 0,03% do 0,12%, jak również powyżej 0,3% (wykres). W tych przypadkach powłoka cynkowa jest najczęściej matowo-szara, chropowata, nierównomierna, bardzo krucha, a co za tym idzie - wrażliwa na odkształcenia i uszkodzenia mechaniczne.

Zjawisko to powoduje zmniejszenie przyczepności grubych powłok do stali. Ze względu na w/w efekt, nie zaleca się ogniowego cynkowania stali zawierających krzem w przedziałach określonych wyżej. Zaleca się natomiast gatunki stali o zawartości krzemu poniżej 0,03% lub w przedziale 0,15% do 0,25%. Temperatura procesu cynkowania ogniowego wynosi od 450°C do 460°C. Obszerne badania dowiodły, że technologiczne własności stali nie ulegają pogorszeniu przy cynkowaniu ogniowym

Jeżeli chodzi o cynowanie, niklowanie chemiczne, srebrzenie, anodowanie, fosforanowanie, cynkowanie ogniowe, czy chromowanie niezbędne jest odpowiednie wykształcenie, doświadczenie, precyzja, cierpliwość - dążenie do perfekcji. My możemy Ci ją zapewnić. Zapewniamy najwyższą jakosć usług.